เมื่อวันอาทิตย์ที่เพิ่งผ่านมา เด็กธรรมศาสตร์เค้ารับปริญญากัน

หนึ่งในนั้นมีเพื่อนรักเพื่อนเลิฟที่จบรั้งท้ายอยู่อีกคนนึง

ก็เลยทุ่มทุนสร้างทุบกระปุกหมูน้อย เอาเงินไปร่วมหุ้นกะเพื่อนในแก๊งค์ซื้อของไปร่วมยินดี

ได้มาเป็นกระเป๋าแบรนด์หรูสุดเริ่ด หนึ่งใบถ้วน

แต่ด๊านนนนนนน ลืมไปว่ายังมีเพื่อนตัวเล็กตัวน้อยที่เราต้องไปร่วมยินดีด้วย

งานเข้าแล้ว เงินหมด

ทำไงดี

.

.

.

ปวดกบาลคิดไม่ตกไปเรื่อย

จนมีน้องที่ออฟฟิตคนนึงมาชี้ทางสว่าง

"ทำของให้เค้าสิพี่ ใช้เงินน้อย แต่ความตั้งใจท่วมท้น"

"จะดีเหรอ พี่ทำงานฝีมือไม่เป็นนะเฟ้ย"

"ไม่ยากหรอกพี่ เดี๋ยวสอนให้"

"ไม่ยากจริงอ่ะ"

"จริ๊งงงงงงง"

.

.

.

 เออ จริง ไม่ยาก แต่ตาตูจะบอด แถมมือตูบวมด้วยเฟ้ยยยย

เท่านั้นยังไ่ม่พอ ระหว่างที่นั่งทำจนมือหงิกนั้น

เพื่อนน้องสาวก็โทรมาแจ้งข่าวให้ทราบว่า

"เทโกชิ ยูยะ มากระบี่"

อุแม่...มาได้เวลาดีแท้ แต่ช่างมันกระบี่ยังไงก็ตามไปไม่ได้อยู่แล้ว

ก็สติลตั้งหน้าตั้งตาปั่นของฝากต่อไป

ไม่ทันจะเท่าไหร่ดี

เพื่อนน้องสาวทีรักรายงานมาอีกรอบว่า "ขณะนี้ยูยะอยู่สุวรรณภูมิ"

โอ้ว ก็อดดดดด มาใกล้ๆให้ต่อมอยากมันกระตุกทำไมวะ

แต่ไม่ ไม่ ดึกป่านนี้แล้ว คนหน้าตาดีๆอย่างเราออกไปจะเป็นอันตราย(ต่อผุ้อื่น)เกินไป

ทำต่อ อื่มๆ สมาธิๆ

เสียงกรี๊งมาอีกรอบ ((มันอีกแระ))

"คืืนนี้ยูยะพักที่โรงแรมนี้ๆๆๆ ตรงถนนนี้ๆๆๆ"

ใกล้เข้ามาอีก แล้วแกจะมาบอกช้านให้ไปปีนห้องมานเรอะ

ฮึ่มทำต่อไปเว้ย

ฮึ่ม

ฮึ่ม

ฮึ่ม

โว้ยยย ไปก็ได้วะ

ซักประมาณตีห้าได้ อาบน้ำแต่งตัวกะคุณน้องเพื่อไปหายูยะ ทั้งๆที่ยังไม่ได้นอนนั่นแหละ

และก็ได้พบว่า "อ๋อ....มันพักอยู่โรงแรมนี้นี่เอง"

เพราะเจ้าตัวขึ้นเครื่องกลับบ้านเกิดเมืองนอนไปแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ((หัวเราะขมขื่น))

.

.

.

สลัดความสลดจิตออกอย่างรวดเร็ว มาร่วมแสดงความยินดีกับเพื่อนด้วยความลั่นล้า

แล้วก็ต้องพบอีกเป็นครั้งที่สองในรอบวันว่า

บัณฑิตยังไม่มา

เพื่อนยังไม่ตื่น

ของขวัญก็ทำไม่ครบ

อุว๊ากกกกกก ตูไปเหยียบมดตายตอนไหนเหรอ กรรมมันถึงได้ทำให้ชีิวิตตูมันลำบากเยื่ยงนี้

ถูกถอยทัพกลับที่พักมาตั้งมั่นทำของขวัญเพิ่มอย่างเสียไม่ได้

 เฮ้ออออ

แต่ในที่สุด ความพยายามก็ทำให้ความสำเร็จมาเยือน

ได้ไปร่วมแสดงความยินดีลั่นล้ากับเพื่อน

ได้มีของไปให้เค้าด้วย

แถ่มแท้มมมมมมม

นี่แหละคือของกินที่ว่า มันคือ โครเชต์ cup cake นั่นเอง

น่ารักม๊ายยยย ภูมิใจมากมาย เพิ่งรู้ว่าสกิลด้านงานฝีมือของตัวเองก็มีกะเค้าเหมือนกัน

ถึงแม้ว่ามันจะซ่อนอยู่ใน ซอกหลืบที่เร้นลับจนหาแทบจะไม่เจอก็ตาม  ฮ่าๆๆๆๆ

 

 

 

อุตส่าห์อัพทั้งที ขอเอาให้คุ้มเลยแล้วกัน

เมื่อวานไปฟาดบุฟเฟต์กับพี่ๆ น้องๆ ที่ออฟฟิตมา

ชื่อร้าน "คุโรดะ" อยู่ที่ RCA

ราคาหัวละ 399.- กินไม่อั้น ไม่จำกัดเวลา ((แต่ถ้ากินมากไป กรูไม่เสิร์ฟ))

แต่ถ้าจิกจนกว่าจะได้ แล้วอาหารจะไปไหนเสีย ฮ่าๆๆๆๆๆ ((เห็นแก่กินขั้นเทพ))

บอกเล่าไปคงไม่มันส์ ดูรูปให้มันเห็นจะๆกะตาเลยดีกว่า

ให้ดูหน้าปกเมนูก่อน ((เพื่อ???))

 

บรรยากาศในร้าน ((ดูดิ๊ขนาดถ่ายรูปร้านยังถ่ายมาเฉพาะเคาทน์เตอร์เชฟ เห็นแก่กินได้อีก))

 

อาหารชุดแรกที่มาถึงโต๊ะ ((อย่าถามว่ากี่ชุดเพราะนับไม่ทัน ฮ่าๆๆ))

 

ซาิชิมิแบบรวม น่ากินมากกก อร่อยด้วย ((แต่ทำไมมันให้ปูอัดซะเยอะเวอร์มาเชีย))

 

ถั่วแระธรรมด๊า....ธรรมดา....แต่ก็หวานอร่อยดีนะ

 

ชาเขียวเย็นเจี๊ยบ ชื่นจายยยย และเป็นอย่างเดียวที่เติมไม่อั้นแถมยังหมั่นจะเติม ฮ่าๆๆๆ

 

หมี่เย็นทรงเครื่อง อร่อยดี คุ้นลิ้นคนไทย เพราะรสชาติเหมือนเีตี๋ยวเป็ด เหอๆๆๆ

 

แคลิฟอร์เนียมากิเวอร์ชั่น มายองเนสท่วม ไข่กุ้งหรอมแหรม แต่ถ้าเขี่ยมายองเนสออกได้ละก็อร่อยเหาะ เหอๆ

 

อ่า...เมนูสุดโปรด เห็ดเข็มทองผัดเนย ((น้องที่ออฟฟิตบอกว่าเอาเห็ดเข็มทองกะเนยยัดเข้าไปในไมโครเวฟก็ออกมาเหมือนกันอ่ะ ทำลายเซล์ฟตูได้อีก...))

 

ปลาไข่ทอดกรอบ กรอบมันอร่อย แต่ไม่ควรกินคนเดียวเพราะเสี่ยงตอ่การจะเป็นโรคความดันสูง และ ไขมันอุดตันในเส้นเลือดอย่างแรง

 

อันนี้เป็นเมนูตามใจปาก(เรา) แอบโดนจิกกัดว่าสั่งของไม่ดูมูลค่า ((แหม แล้วถั่วแระแกล่ะ ฮ่าๆๆๆ))

 

สิ่งที่หลงเหลืออยู่ หลังจากพายุความหิวโซพัดผ่าน

 

สุดท้าย หลักฐานการกระทำความผิดฐาน หิวโซเกินเหตุจนเกือบทำร้านเค้าเจ๊ง

หลักฐานคือ เมนูที่มันยังกอดอยู่ไม่ยอมปล่อย ฮ่าๆๆๆ

จำได้ว่าพนักงานเสิร์ฟมองอย่างระอา เพราะทำเค้ามือหงิก จากการสั่งอาหารแบบซุปเปอร์คอมโบ

ทำให้ต้องเดินหลายรอบแล้วต้องทำงานแบบทูอินวัน เสิร์ฟไปรับออเดอร์ไป

เชฟต้องขอเบรคชั่วคราวเพื่อกินน้ำเลยทีเดียว เหอๆๆๆ

แถมโต๊ะอื่นเกือบอดกินเพราะต้องทำอาหารให้ไอโต๊ะนี้ที่มันสั่งไม่ยอมหยุดอีกต่างหาก

ช้านจะเข้าร้านนี้ได้อีกมั๊ยเนี่ย

แต่เป็นอาหารอีกมื้อที่อิ่ม อร่อย แล้วก็สนุกมากมาย

ไว้ไปกันอีกนะคะพี่่น้อง~~~~~

edit @ 15 Aug 2008 15:36:29 by nawa

edit @ 16 Aug 2008 09:18:34 by nawa